Disruptieve innovatie: van mais naar genetische gemodificeerde mais
Dat de omslag naar ggo-maïs toch bijna vijftien jaar duurde, kwam doordat een boer niet elk jaar zomaar van zaad wisselt en de winst pas over een heel seizoen zichtbaar wordt. Maïs wordt één keer per jaar geplant, dus elke boer kan hooguit één keer per groeiseizoen overstappen, en de meesten deden dat pas nadat ze bij buren of op proefvelden met eigen ogen hadden gezien dat de opbrengst en het gemak echt beter waren. Daar kwam bij dat het nieuwe zaad duurder was en met licentievoorwaarden kwam, dat niet elke gewenste eigenschap meteen voor elke regio en elk maïsras beschikbaar was, en dat afzetmarkten en regelgeving moesten meebewegen. Zo verliep de verspreiding via de vertrouwde weg waarlangs landbouwvernieuwingen zich altijd verspreiden — seizoen na seizoen, boer na boer, naarmate het vertrouwen groeide — en dat trage, jaarlijkse ritme rekte de transitie uit tot ongeveer vijftien jaar, in plaats van de paar jaar die je ziet wanneer een omslag door een acuut verbod of aanbodtekort wordt afgedwongen.