De termijnpremie op de tienjaarsrente in de Verenigde Staten is opvallend stabiel gebleven, ondanks de aanhoudende geopolitieke onrust zoals de trans-Atlantische spanningen rond Groenland, de interventie in Venezuela en bredere zorgen over Trump's expansieve buitenlandbeleid. Begin 2026 schommelt deze premie volgens verschillende modellen rond de 0,6 tot 0,9 procent (bijvoorbeeld circa 0,62 procent volgens het FRED-model op 23 januari 2026, 0,73-0,76 procent volgens het ACM-model van de New York Fed rond eind januari, en ongeveer 0,87 procent in composiet-schattingen), een relatief laag maar consistent positief niveau vergeleken met historische pieken van 2-4 procent in eerdere decennia. Deze stabiliteit suggereert dat markten de geopolitieke risico's grotendeels absorberen zonder een significante stijging van de risicopremie te eisen, mogelijk dankzij sterke vraag naar veilige Treasuries als safe-haven, afkoelende inflatieverwachtingen en de robuuste productiviteitsgroei door AI die bredere economische onzekerheden tempert. Dit draagt bij aan een genuanceerd beeld: terwijl geopolitieke ontwikkelingen normaal een hogere premie zouden uitlokken, houdt de huidige lage volatiliteit en beperkte downside-risico's voor Treasuries de termijnpremie verrassend vlak, wat de rente op langere termijn helpt stabiliseren ondanks fiscale drukken.